◕‿◕。 Jib ◕‿◕。's profile(¯`°.•°•.★* ยินดีต้อนรั...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    (¯`°.•°•.★* Lovely Tweety *★ .•°•.°´¯)

     

     

    ºO •°o.O [[ J-I-B ]] O.o°• Oº

    กลับมาแล้ว...หลังจากที่ งด up ไปนาน

    ช่วงนี้ฝึกงานตลอด 4 เดือนเลย นี่ก็เพิ่งผ่านไปแค่เดือนเดียวเอง

    กลับจากออกฝึก วิชา ครอบครัวและชุมชน 2

    มาเจอเพื่อนๆ วันงานเกษียณของอาจารย์กุ้ง

    เปลี่ยนไปกันเยอะเลย อ้วนดำกันเป็นแถว

    รวมทั้งเราด้วยแระ อิอิ ม่ายเป็นไรเด่วเรากลับมาทำขาวได้

    เดือนหน้าเราฝึกสูติฯ ที่ รพ.ราชบุรี หวังว่าคงไม่ดำ

    แต่อาจจะโทรมได้ เพราะมีขึ้นเวร บ่าย-ดึกด้วย

    ยังงัยก็สู้ๆ (ให้กำลังใจตัวเอง) แค่เดือนเดียว (เฉพาะสูตินะ)

    เดือนต่อไปฝึกก็หนักเหมือนกัน ไปไกลถึงพนมทวน จ.กาญฯ

    เอาเป็นว่าขอให้เดือนนี้ผ่านไปด้วยดีก่อนก็แล้วกัน

    สาธุ! มี case เยอะๆ นะ เราจะได้ไม่ต้องขึ้นเสริม

    Blog นี้เอาไว้แค่นี้ก่อนละกัน ต้องไปอ่านหนังสือแล้วอ่ะ

    เข้ามาแล้วก็อย่าลืมเม้นกันนะ

    ไปละ บะบาย

                         ป.ล. เพื่อนๆที่แยกย้ายไปฝึกที่ต่างๆ ก็ดูแลตัวเองกันด้วยนะ

                               ว่างๆก็ Tel. มาหากันบ้างนะ เราคงเหงาน่าดูเลย เพราะต้องนอนที่ห้องคนเดียว
                                คิดถึง กันมั่งนะจ๊ะ..3 เดือนอย่าลืมกันนะ....^^

         

     

     

     

    ★* งด up Blog *★

     
     
        
     
     
     จริงๆ แล้วก็ไม่อยากงดซะเท่าไหร่หรอกนะ
    แต่ตอนนี้เจ้าของสเปซไม่ค่อยมีเวลาจริงๆอ่ะ
    แปลกเหมือนกัน....
    ความจริงเวลาของเราก็มีเท่าคนอื่นเค้านั่นแหละ
    แต่ไม่รู้ว่าหมดไปกับอะไร
    รู้เพียงแต่ว่าเวลาใน  1 วันมันผ่านไปเร็วมาก
     ด้วยเหตุผลหลายอย่างมากมาย
    ความจริงก็ไม่ต้องบอกก็ได้เนอะ
    แต่บอกซะหน่อยละกัน เผื่อมีคนอยากรู้
     ตอนนี้เรียนปีสุดท้ายแล้วอ่ะ ไม่หนักเท่าไหร่นะ
     แต่อยากใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้เต็มที่
     จากที่บอกไว้ใน blog ที่แล้วว่าเรามีภาระงานมากมาย
     ก็เลยต้องเคลียรฺงานที่มีเพื่อส่งต่อให้น้อง
    โดยเฉพาะงานสโมสรนักศึกษา
    เมื่อไหร่จะมีใครมารับหน้าที่แทนซะทีนะ
     หลังจากที่เราเรียน+ฝึกงานเสร็จแล้ว ต้องเตรียมตัวสอบอีก
    3 สนาม ทั้งเครือข่าย/มหิดล/สภา ครั้งละ 8 วิชา
     และอีกเหตุผลอีกหลายอย่างมากมาย
    หากใครคิดถึงกันก็ฝาก comment ไว้ละกันนะ
    แล้วจิ๊บจะแวะไปเม้นกลับให้
    จะได้รู้ว่ายังมีคนคิดถึงกันอยู่งัย
    แต่ตอนนี้ต้องไปแล้วละ
    มีนัดทำงาน งาน งานเบื่อคำๆนี้เสียจริง
    .................
            
     
     

    ☆*゚’゚・.。. Up Date คร้าบบบ .。.・゚‘゚*☆

      
     
     

     
     

     ห่างหายไปนานเลย  
    ไม่ค่อยได้มีเวลามาดูแล spaces เท่าไหร่
     
     
        ถ้าเปรียบ spaces เป็นต้นไม้       
    ป่านนี้คงแห้งตายไปแล้วเนอะ
    แต่ทำงัยได้ล่ะ ก็ไม่มีเวลามา up เลยนี่นา
    ขนาดเวลาดูแลตัวเองยังไม่มีเลย
    ต้อง ขึ้น ward ตลอด เทอมนี้ฝึกแต่ละตึก หนักๆทั้งนั้น
     
     
    พอเห็นตารางฝึกงานแล้วแทบอยากจะร้อง
    ทำไมอาจารย์ช่างโหดร้ายเช่นนี้ก็ไม่รู้
    แต่ก็ช่างมันเหอะ ยังงัยก็ผ่านมาแล้ว
    แล้วเราก้จบปี 3 แล้วด้วย หุหุ  มาตามลุ้นเกรดเทอมนี้กันดีกว่า
    พี่ๆหลายคน ลุ้นให้เราได้เกียรตินิยมอย่างน้อยก็อันดับสองอ่ะ
      แต่สงสัยจะยาก เพราะเรามัวแต่ไร้สาระไปวันๆ 
    ไม่สิ เพราะมีงานมากมายที่ต้องรับผิดชอบไปด้วยต่างหาก
    ไหนจะงานสโมสรฯ งานชมรมดนตรี งานราษฎร์ งานหลวง
    ที่ปรึกษาเรื่องโน้น เรื่องนี้ รวมทั้งเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องด้วย
     
     
    แปลกเนอะ เวลาที่ทุกคนมีปัญหา ทำไมถึงเลือกเราเป้นที่ปรึกษา
    แต่เวลาที่คนให้คำปรึกษามีปัญหาบ้าง
    ไม่รู้จะไปหาใคร.....หุหุ  หรือเป็นเพราะเรา
    ไม่อยากให้ใครมารู้สึกแย่ๆเหมือนเราละมั้ง
    ก็เลยตัดสินใจที่จะรู้สึกแย่ๆคนเดียว (ในบางที)จะดีกว่า
     
     
     
    พอแระๆ เลิกระบายดีกว่าแค่...
    เรียนจบ 4 ปี เป็นพยาบาลวิชาชีพ+สอบสภาผ่านรอบเดียว (สาธุ)
     ก็พอใจแล้วแระ    หรือว่าเราจะเรียนต่อดี
    มีอาจารย์และพี่ๆที่รู้จักกันแนะนำให้เราต่อโท
     แต่เรายังไม่รู้จะตัดสินใจยังงัยดี  
    ใจนึงก็อยากทำงานก่อน อีกใจก็อยากต่อเลย เพราะถ้าไปทำงานก่อน
    แล้วค่อยมาเรียน พอถึงตอนนั้นคงขี้เกียจไปแล้วแน่ๆ
     
     
     วันนี้เรา up blog  
    ทำไมมีแต่เรื่องเครียดๆเนี่ย
    ทั้งๆที่ น่าจะ happy แท้ๆ
    เพราะเราจะได้พักผ่อนกับช่วงปิดเทอม
    เกือบ 3 wks (นานเชียว) ประชดอ่ะนะ
    จะมีใครได้หยุดนานๆ  แบบเรามั้ยเนี่ย..หุหุ
    ปิดเทอมครั้งนี้ก็คงไม่ได้ไปไหนอ่ะนะ
    นอกจากอยู่บ้าน ไปบ้านยาย บ้านเพื่อน
    เพื่อนมาบ้าน ไปเที่ยวกัน แล้วก็กลับมาเรียน
    หมดแระเวลาแค่ 3 wks
    เปิดเทอมมาเราก็จะกลายเป็น ปี 4 แล้วอ่ะดิ
     แกแล้วหรอเนี่ยเรา ฮือๆ
     
     
      Blog tag ถึงเวลาที่เราต้องมาทำตามสัญญาแล้วล่ะสิ หลังจากที่ผลัดมานาน
    แบบว่าไม่ว่างจริงๆอ่ะนะ....
     
    "...การที่ผู้โดนแท็กจะต้องเล่าเรื่องส่วนตัว จะลับหรือไม่ลับยังไงก็ได้
    แต่ดูเหมือนว่าควรจะเป็นเรื่องที่ยังไม่ค่อยมีใครรู้เท่าไหร่ให้คนอื่นได้ร่วมรับรู้ด้วย สิริรวม5เรื่อง
    เมื่อครบแล้วก็จัดการแท็กคนอื่นต่ออีก5คน ผู้โชคดีทั้ง5ท่านเหล่านี้
    ก็ควรจะเขียนเรื่องของตัวเองและแท็กคนอื่นต่อไปประหนึ่งจดหมายลูกโซ่นั้นแล..."
    วาทะ :พี่โจ...... 
     
     
       1. ก่อนจะมาเรียนพยาบาล
                      จริงๆแล้วจิ๊บก็จำไม่ได้เหมือนกันว่าตัวเองมาเรียนพยาบาลได้งัย คงจะเพราะด้วยสาเหตุหลายๆประการด้วยกันเลย
                   ก็คือ - ครอบครัวสนับสนุน(พูดกรอกหูทุกวัน)
                         - เพื่อนๆมันลากมา (แล้วก็ใจง่ายดันมากับมัน) 
                         - ลองฝึกงานแล้ว 2 wks (ก่อนมาเรียน) ก็ทำได้+ทนได้อ่ะ สนุกดี
                         - คะแนน Ent.+GPA+คะแนนฝึกงาน ดันได้คะแนนดี
                         - ฯลฯ                     
                         - แล้ว...
                         - สุดท้ายมันก็ทิ้งให้เราเรียนอยู่คนเดียว ด้วยเหตุผลก็คือ ฉันทำไม่ได้เหมือนแกนี่หว่า
      2. เรื่องนี้ขอเม้าส์แม่หน่อย
                      ด้วยความที่แม่เองชอบเด็กผู้หญิงผมยาว ความชอบส่วนตัวของแม่ก็ตกหนักมาอยุ่ที่ลูกสาว นั้นคือ จิ๊บนี่เอง
                   แม่จะคอยกำชับตลอดเลยว่าห้ามตัดผมเองเด็ดขาด หากไม่ได้รับอนุญาตจากแม่ แต่จิ๊บก็เชื่อฟังแม่มาตลอด
                   โดยการแอบไปตัดผมบ้าง ซอยผมบ้าง แต่ก็ไม่ได้สั้นอะไรมากมาย เอาแค่ว่าไม่ให้ผิดสังเกตอ่ะนะ หุหุ
                   รู้แล้วก็อย่าแอบไปบอกแม่ล่ะ
      3. หลับตอนฝึกงาน
                     เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนไปฝึกสูติฯ (ทำคลอด) ที่รพ.พหลฯ จ.กาญจนบุรี เป็นวันที่ต้องขึ้นเวรดึกครั้งแรก กับเพื่อนอีก 1 คนด้วยการที่ร่างกายยังไม่ชินเท่าไหร่
                   ก้เลยแอบงีบบน ward อ่ะ อันนี้มันห้ามกันไม่ได้จริงๆ ง่วงมากๆ พี่ๆก้น่ารัก ปล่อยให้จิ๊บกับเพื่อนหลับกัน คงเป้นเพราะมันไม่มีอะไรด้วยแระ
                   คืนนั้นก้ไม่มีใครเจ็บท้องคลอดกันสักคนเลยด้วย 
       4. เด็กโก๊ะประจำกลุ่ม
                      ความจริงแล้วลึกๆเลยจิ๊บเป็นเด็กเรียบร้อยอ่ะนะ หุหุ (พูดไปจะมีใครเชื่อบ้างเนี่ย) แต่ไม่รู้ทำไมถึงได้ฉายานี้จากพี่ๆแล้วก้เพื่อนๆ
                    คงเพราะเป็นคนที่อยู่นิ่งไม่ค่อยได้มั้ง หรือที่เขาเรียกกันว่า เด็ก Hyper activity อ่ะ อยู่เฉยๆแล้วมันจะตายเอาให้ได้ประมาณนั้น
                    อีกอย่างคือชอบยุ่ง/ช่วยเหลือคนอื่นเค้าไปทั่ว อันนี้ไม่ได้ชมตัวเองนะ แต่มีคนบอกมาจริงๆน้า ไม่เชื่อไปถามได้..หุหุ
       5. เรื่องสุดท้าย
                      นึกไม่ออกแล้วอ่ะ บอกแล้วว่าเป้นคนไม่มีความลับอ่ะนะ ออกจะจริงจัยกะทุกคน เลยไม่ค่อยมีเรื่องปิดบังใคร แล้วก้เป็นคนเรียบร้อย น่ารัก นิสัยดี หุหุ
                     ก้เลยไม่มีเรื่องน่าแตก ขายหน้า หรือเรื่องฮาๆมาเม้าส์ให้ฟัง.....เอ้อ โกหกตัวเองก้เป็นด้วยเรา เอาเป็นว่าเรื่องสุดท้ายนี้จิ๊บบอกเรื่องที่ลับที่สุดเลยละกันนะ
                     รับรองว่าไม่มีใครรู้แน่นอน  นั้นคือ..เราเป้นลูกคนเล็กในจำนวนพี่น้อง 2 คน หุหุ ลับเชียว มีพี่ชายสุดหล่อกะเค้าอยุ่นึงคนอ่ะ
                     ด้วยการที่เป็นลูกคนเล็กของพ่อกะแม่ เป็นน้องคนเดียวของพี่ จิ๊บก็เลยได้รับการดุแล เอาอกเอาใจเป้นพิเศษ (อย่าหลอกตัวเองอย่างนั้นซิ ฮือๆ)
     

        Miz U jung v_v

    o(‧'''‧)o         o(‧'''‧)o

         รายนามผู้ที่ต้องโดน Blog tag  5 คนต่อไป อย่าว่ากันนะ

       รักกันจริงก็ช่วยกันหน่อย หุหุ.....

             http://milkcheez.spaces.live.com/

          View space  http://nunan28.spaces.live.com/

          View space  http://zerotawza.spaces.live.com/

          View space  http://foxwith9tails.spaces.live.com/

          View space  http://doyswu.spaces.live.com/ 

    (¯`°.•°•.★* ⓙⓘⓑ*★.•°•.°´¯)

       
     
                                 up date
                             12:59:32 PM 

     

     

     

     
    กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว 
              มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน 
              ทั้งความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่นๆ รวมทั้งความรัก 

              วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า เกาะกำลังจะจม 
              ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ 
              ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ 
              ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
        
              เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้วความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ 
              ความรวยแล่นเรือผ่านมา ความรวยบอกกับความรักว่า... 
              “ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะ เต็มไปด้วยทองและเงินแล้วมันไม่มีที่ว่าง”
     
           
              ความรักจึงตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม 
              “ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย” 
              “ฉันช่วยเธอไม่ได้หรอก ความรักเธอน่ะเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย”
     
              ความเศร้าได้พายเรือผ่านมา
    ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก 
              ความเศร้าตอบว่า
               “โอ้ความรักฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ” 

              ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน 
              แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังมีความสุข 

              ทันใดนั้นมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “มานี่ความรักฉันจะรับเธอไปเอง” 
              เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง 
              ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อว่าใครเป็นผู้ใจดีคนนั้น 
              เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา 
                
              ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อคนแก่คนนั้นความรักจึงถามความรู้และคนแก่คนอื่นๆ 
              “ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน” ความรู้ตอบว่า “เวลา” 
             
              ความรัก “แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ ?” 
              ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า
              “ก็เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหนน่ะสิ”
     
               Image Hosted by ImageShack.us  

    อยากมีคนสำคัญ
    ไว้ตะโกนบอกใครๆดังๆว่านี่แฟนฉันอย่ายุ่มย่าม
    เวลาหลงผิดอยากมีคนคอยสะกิดห้ามปราม
    อยากติดสอยห้อยตามไม่ว่าที่ใด
    อยากเก็บรูปใครซักคนไว้ใต้หมอน
    อยากมีคนร่วมฝันทุกตอนยามหลับใหล
    อยากทำการ์ด  Valentine รูปหัวใจ
    อยากหอบของขวัญกล่องใหญ่มา Surpise คนดี
    อยากซื้อตั๋วหนัง 2 ใบ
     อยากมีคนช่วยกินไอติมถ้วยใหญ่
    รส สตอเบอร์รี่
    อยากมีกองเชียร์ข้างสนามกีฬาสีทุกปี
    อยากมีใครชื่นชมยินดีกับเกรด 4 ที่ได้มา
          ค้นหามาร้อยคืนหมื่นวัน 
    มีเธอเท่านั้นที่เติมชีวิตฉันให้มีคุณค่า

    ขอบคุณฟ้าคราม ที่ก่อนิยามรักและศรัทธา
    ที่ผลิตคนที่มีค่ากับหัวใจ

       ถึงเวลาที่เราต้องมาทำตามสัญญาแล้วล่ะ

    ก็จะอะไรซะอีกล่ะ ก็เราโดน Blog tag ไปกับเค้าด้วยอ่ะดิ

    ว่าแต่จิ๊บจะเปิดเผยความลับอะไรให้รู้ดีละ

     อยากรู้ก็ต้องรอไว้ blog หน้าละกันนะ                      

     หุหุ (แล้วจะบอกเค้าทำไมว่าจะทำตามสัญญาเนี่ย)

    ... ก็ blog นี้อัพเยอะแล้วอ่ะ ว่าแต่อ่านแล้วก็ช่วยเม้นนีสนึงละกันนะจ๊ะ

     

              

     
     
     

    ห่างหายไปนาน

     
     
     
     
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         
     
       
    D i a R Y   O n  19 : 59 : 49
     
     
     
     
     
     
                              
                 
     
                                                                                                             
     ไม่ได้อัพสเปซตัวเองเป็นชาติ
    เรตติ้งตก คอมเม้นท์หาย อิอิ..ไม่ซีเรียส ๆ
     
    ด้วยเหตุผลอะไรหลายอย่าง มาก ๆ ๆ ๆ ๆ
    เลยไม่ได้อัพมันเลย - -"
    ใครรอดูก้อ "ขอโทษ" ทีนะคะ  แหะ แหะ
     
    ห่างหายไปนานเลย ม่ายรู้ว่าจะมีใคร
     
    คิดถึงเราบ้างรึป่าว
     
    2-3 เดือนที่ผ่านมามีเรื่องราวต่างๆ
     
    เข้ามาในชีวิตตั้งมากมาย
     
    ใครอยากรู้ว่าเป็นยังงัยบ้างก็ตาม
     
    จิ๊บมาละกันเด่วจะพาไปดู..อิอิ
     
                                            
     
     
    PART I... ทำคลอด
     
          2 เดือน เต็มๆที่หายไปก็เพราะ
    ต้องไปฝึกวิชาสูติศาสตร์ที่
    รพ.พหลฯ จ.กาญจนบุรี
    ที่ใครหลายๆคนที่ไปฝึกมาต่างก็
    พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า พี่โหดสุดๆ
    แต่พอไปก็ไม่เห็นจะเหมือนกับที่บอกเลย
    พี่ๆก็ใจดีกันออก จะมีบางคนเท่านั้นแระ
    วันแรกที่ไปถึงก็ต้องช่วยกันทำความสะอาดบ้านพัก                                      
    แล้วก็จัดของใช้ต่างๆ ปิดท้ายด้วยการนอนเอาแรง
    พร้อมลุยกันต่อในวันรุ่งขึ้น...
          ตอนเช้าเราก็ไปพบพี่หัวหน้าฝ่ายการพยาบาลแต่เช้า
    พี่ก็พาเราแนะนำสถานที่ แล้วก็เดินทักทายพี่ๆ พยาบาลตาม Ward
    จากนั้นเราก็เริ่มฝึกงานกันเลย โดย ward แรกที่จิ๊บต้องฝึกคือ...
    ห้องคลอด จิ๊บกับเพื่อนๆอีก 7 คนต้องใช้ชิวิตและฝึกงาน
    โดยการขึ้นเวร เช้า บ่าย ดึก เป็นระยะเวลา 1 เดือน จากนั้นไปต่อที่แผนก
    ANC อีก 2 สัปดาห์ และปิดท้ายด้วย PP อีก 2 สัปดาห์ ก็เป็นอันสิ้นสุดการฝึกงานในเทอมนี้
    รู้สึกว่าตั้งแต่ฝึกงานบน ward มา การฝึกครั้งนี้จะสนุกมากที่สุดเลยแระ
     case ที่ทำคลอดครั้งแรกได้ลูกผู้ชายด้วยแระ
    เค้าบอกกันว่าถ้าได้ลูกชายคนแรก จะได้แต่งงาน
    แต่จิ๊บว่ามันไม่ค่อยเกี่ยวกันเท่าไหร่เลยเนอะ...

                 1 วันก่อนที่เราจะกลับก็ได้ไปเลี้ยงส่งท้ายกันด้วยที่ร้าน อาป๋า กินกันซะพุงกางเลยอ่ะ
    กินไปก็นั่งคุยกันไปเกี่ยวกับวีรกรรมที่ทำกันมา ตลอดการฝึกงาน....แต่ละคนก็ฮาฮา ทั้งน้านน
      ใครมีวีรกรรมยังงัยอันนี้ต้องไปถามเจ้าตัวกันเอาเองนะ...ไม่สามารถเปิดเผยในที่นี้ได้
    เพราะมันไม่ดีกับเยาวชน เด่วรุ่นน้องจะเอาเป็นเยี่ยงอย่างได้...อิอิ
     ส่วนเรื่องของจิ๊บใครอยากรู้ก็มาถามเองนะ เด่วจะเราให้ฟังแบบละเอียดเลยแระ
     
                      
    PART II.... ครบรอบ 21 ปี
    12 พฤศจิกายน 2549
     
    และแล้ว เราก็อายุมากขึ้นอีก 1 ปี อิอิ เวลานี้ช่างผ่านไปรวดเร็วเสียจริงๆ 
    ที่สำคัญวันเกิดปีนี้ จิ๊บม่ายได้อยู่กับครอบครัวแล้วก็เพื่อนๆด้วย  แย่ชะมัดเลย
    ทีแรกนึกว่าปีนี้จะม่ายได้เค้กวันเกิดซะแล้ว แต่ที่ไหนได้งานนี้มี Surprise ด้วย
    จากเพื่อนๆที่ไปฝึกงานด้วยกันนี้แระ แอบมาเบิร์ทเดย์กันตอนเที่ยงคืน
    ด้วยการหรอกให้จิ๊บไปอยู่ในห้องนอนชั้นล่างกับเพื่อนอีก 2 คน ทำฟอร์มว่าให้ลองซ้อมการสอน
    ( วันรุ่งขึ้นจิ๊บมีสอบการสอนสุขศึกษา ) ไอ้เราก็ว่ามันโอดี เพราะเงียบ
    ไม่มีใครกวน แถมยังมีผู้ฟังให้เราฝึกการสอนอีก แบบว่าเนียนมากอ่ะ
    สอนไปสอนมา ไฟก็ดับลง ตามมาด้วยเสียงร้องเพลง Happy Birthday
    อันแสนจะเพราะ ( เพราะอะไรถึงให้คนนี้ร้อง) ของป็อปแป็ก
    และแสงเทียนอันสว่างไสว มาพร้อมกับเพื่อนๆอีก 16 ชีวิตกับของขวัญ
    และคำอวยพรต่างๆมากมาย อิอิ( สงสัยจะไปปลุกกันมาหมดเลย )
    เพราะจิ๊บจำได้ว่าตอนที่จิ๊บลงมามันก็ตั้ง 5 ทุ่มกว่าแล้ว ซึ่งมีเพื่อนบางคนที่หลับกันไปแล้ว
    โดยฉพาะเพื่อนที่ขึ้นเวร บ่าย ดึก ช่างน่าสงสารจริงๆ
    เราจัดการเค้ก 2 ปอนด์ ไปอย่างราบเรียบ และไม่เหลือร่องรอย ภายในเวลาไม่กี่นาที
    จากนั้นก็แยกย้ายกันไปนอน ตอนนั้นคงจะมีแต่จิ๊บแระมั้งที่นอนไม่หลับ
    คงเพราะมัวแต่เพลิดเพลินกับการแกะของขวัญอยู่นั่นเอง (ไม่ค่อยเท่าไหร่เลยเรา)...
     
     
     
     
    PART III...ชีวิตในวิทยาลัย
     
     หลังจากกลับจากฝึกงานก็ต้องมาเรียนต่ออีก
     เทอมนี้เหลืออีก 3 วิชา ทั้ง การพยาบาลบุคคลที่มีปัญหาทางจิต
     การพยาบาลบุคคลที่มีปัญหาสุขภาพ 3 ปิดท้ายด้วย วิจัยทางการพยาบาลที่ยากสุด
     เฮ้อคิดๆแล้วท้อ เรียนอย่างเดียวจะไม่ว่าเลย แต่มันก็เป็นไปไม่ได้หรอก
     เพราะยังงัยก็ต้องทำกิจกรรมด้วย เคยคิดจะลดๆลงบ้างแต่ก็ม่ายได้ ที่สำคัญเป็น ปี 3 แล้วด้วย
     อะไร ๆก็ต้องรับผิดชอบ  หนำซ้ายังมีภาระหนักอึ้งที่ เจ้าตัวม่ายรู้ตัวมาก่อนว่า มารับผิดชอบหน้าที่นี้ได้งัย
     ด้วยการเป็นเลขานุการนายกสโมสรนักศึกษาของวิทยาลัย...ที่นี้แระ เวลาว่างของเราก็คงจะลดลงจากที่มันก็เหลือ
     น้อยเต็มที คิดๆแล้วก็อยากไปเป็นปี 1 เหมือนเดิม เพราะจากการที่สังเกตคิดว่า
     ในช่วงปี 1 เป็นช่วงที่มีเวลาว่างมากที่สุด ได้ไปเที่ยว ได้กับบ้านบ่อยที่สุดแล้ว
     สงสัยคงอยากให้เราชินกับการทำอะไรไม่เป็นเวลา กินนอนไม่เป็นเวลา เพื่อเตรียมตัวก่อนจบแน่ๆเลย...
     ม่ายรู้ว่าระบายออกไปแล้วจะมีใครมารับรู้กับเราบ้างเนอะ แต่อย่างน้อยเราก็รู้สึกดีขึ้น (รึป่าว)
     
     
     
     



     
     
                                                         up แค่นี้ก่อนดีกว่า ม่ายรู้จะเล่าอารายต่อดี เอาไว้ว่างๆจะมาอัพ ใหม่ละกันน้า.... 
     
           
     
     
            คิดถึงคนคนนั้นจัง        
     
     
     
     Image hosted by Photobucket.com

     

          
     

    。+゚☆゚+。 ฝึกงานงับ 。+゚☆゚+。

    Glitters

          ได้เวลากลับมาอัพซะที หลังจากที่ดองมานาน

    ช่วงนี้สละเวลาให้ประชาชนเต็มที่เลย ประมาณว่าทำงานเพื่อประชาชน

    อารายประมาณเนี่ย นี่ไม่ใช่ สส.มาหาเสียงเลือกตั้งนะ อิอิ

    ตอนนี้ออกฝึกชุมชนอยู่อ่ะ นี่ก็ฝึกได้ 1 wk.แระ

    สนุกมากๆเลยแระ ได้ออกไปเยี่ยมบ้าน

    คุยกับลุงๆ ป้าๆ แล้วก็วิ่งหนีน้องหมา กะ พวกเพื่อนๆมัน อิอิ

    ออกอนามัยโรงเรียน เล่นกะ เดะๆ

    แถมยังต้องคอยระแวดระวังพวกโรคจิตอีก พวกขี้หลีทั้งหลายอ่ะ

    ต้องให้หัวหน้าเราจัดการ พี่เพ็ญอ่ะ (พี่หัวหน้าสอ.)

    ปากร้ายนะ แต่ใจดีสุดๆ

    ฮาๆ ลุยๆ ดี ชอบๆ

    ว้านี่เวลาก็ล่วงเลยมาปาเข้าไปจะสี่ทุ่มแล้วอ่ะ

    ง่วงๆแระ กินยาไปด้วย

    พอดีช่วงนี้โดนฝนทุกวันเลย

    ต้องกันไว้ก่อน เด่วป่วยขึ้นมาต้องซ่อมชุมชน

    ก็อดกลับบ้านกันพอดี ยิ่งนานๆ จาได้กลับทีด้วยแระ

    ไปก่อนดีกว่า แล้วจะแวะมาดูเรื่อยๆนะจ๊ะ

    spaces จ๋า





     

     

     

     

     

    เ รื่ อ ง ข อ ง ด ว ง จั น ท ร์


     

      

     

     เ รื่ อ ง ข อ ง ด ว ง จั น ท ร์  

     

    ?????? 

     

     

    น า น ม า แ ล้ ว . . .
    สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง
    มีดวงจันทร์ดวงหนึ่งเป็นผู้หญิง
    กับอีกดวงหนึ่งเป็นผู้ชาย
    และดวงจันทร์ทั้ง 2 ดวงนี้รักกันมาก

    ทุกๆคืนเมื่อมองไปบนฟ้า
    จะเห็นดวงจันทร์ทั้งคู่
    อยู่เคียงข้างกันเสมอ...
    แต่แล้ววันหนึ่ง
    ดวงจันทร์ผู้หญิงได้ไปพบดวงอาทิตย์
    ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงหลงใหลในแสง
    เจิดจ้าของดวงอาทิตย์
    จนเลื่อนตัวตามดวงอาทิตย์
    ไปทีละน้อย ทีละน้อย
    และก็แยกมาจากดวงจันทร์อีกดวงหนึ่ง
    ในที่สุด

    ***************

    เ มื่ อ คํ่ า คื น ม า ถึ ง
    จึงมีดวงจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่
    เพียงดวงเดียว
    ส่วนดวงจันทร์ผู้ชายก็ได้ตามหาดวงจันทร์ผู้หญิงไปทุกหนทุกแห่ง
    คืนแล้วคืนเล่า วันเวลาล่วงผ่านไป
    แต่ดวงจันทร์ผู้ชายก็ไม่สามารถหาดวงจันทร์ผู้หญิงพบ

    ด้วยความคิดถึง
    และอยากพบดวงจันทร์ผู้หญิงให้เร็วที่สุด
    ทำให้ดวงจันทร์ผู้ชายคิดว่า

    "หากเรามัวแต่ตามหาอยู่อย่างนี้
    คงไม่ได้เจอแน่ๆ"
    จึงตัดสินใจระเบิดตัวเอง
    เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปทั่วจักรวาล
    เพื่อให้ชิ้นส่วนแต่ละชิ้น
    ออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งนั้น

    ***************
    เ มื่ อ เ ว ล า ผ่ า นไ ป
    ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิง
    ได้เห็นถึงความจริงว่า

    แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า
    แต่เพียงเธอเท่านั้น
    ยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่นๆ อีกมากมาย ดวงจันทร์ผู้หญิงจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง

    แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ผู้ชายไม่พบ
    ต่อมาจึงได้รู้ว่า ดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเอง
    เพียงเพื่อตามหาตน
    จนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ
    ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงรู้ว่าไม่มีวันได้เจอ
    กับดวงจันทร์ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว
    จึงได้แต่โศกเศร้า และเสียใจ

    แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่
    ที่ดวงจันทร์ผู้ชายมีต่อดวงจันทร์ผู้หญิง
    ทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสง
    ที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตน
    ส่งให้ถึงดวงจันทร์ผู้หญิง
    เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า
    เคียงข้างดวงจันทร์
    จนเกิดเป็นดวงจันทร์และดวงดาว
    ให้เราเห็นจนถึงทุกวันนี้

    ***************
    หากเรามองขึ้นข้างไปข้างบนท้องฟ้า
    ยามคํ่าคืน
    วันไหนที่เห็นจันทร์สวยสด
    วันนั้น คุณก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวงน้อยส่องแสง

    หรือ วันใดคุณเห็นดาวเปล่งประกายเต็มท้องฟ้าอันมืดมิด
    วันนั้น
    คุณก็จะไม่พบดวงจันทร์


    เขาและเธอ ไม่อาจพบกันตลอดกาล

     

     

     ว้าเศร้าจังเลยเนอะ อ่านแล้วก็ทำให้คิดถึง

    ใครบางคนขึ้นมาเลย

    คนที่อยากเจอแต่ไม่เคยจะได้เจอ....

     แต่ตอนนี้...คิดถึงแม่มากๆ

    นี่ก็ใกล้ถึงวันแม่แระ ทำอะไรให้แม่กันเอ่ย

    ส่วนจิ๊บอ่ะมีไว้แล้ว แต่ไม่บอกหรอก

    มันเขิน...

    แต่เสียดายที่ไม่ได้กลับบ้านอ่ะ

     

    ต้องไปประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้ง สท. อ่ะ

    ทำไมต้องมานัดวันนี้ด้วยก้อไม่รู้pictobetdpictobetbให้คนอื่นไปแทนก็ไม่ได้ เซงจิงเลย

     

     
     

    ไปดีกว่า...วันนี้ต้องขึ้น ward ด้วย

    ต้องมานั่งเขียน plan อีก

    อีก 3 wks ก็จาเปนไทยแล้วเรา

    สู้ๆ ให้กำลังใจตัวเองอีกแระ

      
     
     

     

    ~★-‘๏’ J «I» B ~★-‘๏’-

       
    undefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefined
       
     
     
     
     

     

     

    undefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefined 

     

     
     
                                                                                                     
                        
      
     
     
     
     
     
       
     
     
     
     ..เมื่อวานไปดู " โคตรรักเอ็งเลย" มาแระ
    น่ารักมากเลย แต่ดูแล้วต้องคิดตามนะ จะให้ข้อคิดดี-ดี
    มากเลย ยังงัยใครที่อยากดูแต่ยังม่ายได้ดูก็ไปดูซะนะ
    พลาดไปเสียดายแย่ ( ไปดูกะแฟน or เพื่อนสนิทด้วยยิ่งดี)
    ...แต่เจ้าของสเปซนี้ม่ายมีแฟนอ่ะ...
    ...เลยได้แต่ไปดูกะเพื่อนสนิทแทน...
    อิอิ...ไปดีก่า เย็นนี้ต้องขึ้น ward ด้วย
    ยังงัยก็อย่าลืมเม้นกันนะจ๊ะ
     
     
                                        

    o(≧ω≦)o...ไปทำบุญด้วยกันมั้ย...o(≧ω≦)o

      

     
     

     

     

    ยินดีต้อนรับสู้ My Space ของ ✿ J «I» B ✿ นะ

    คราวนี้จิ๊บมี MV เพลง เขียนถึงคนบนฟ้า

    ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์

    เรื่อง โคตรรักเอ็งเลย มาให้ดูด้วยแระ

    ยังงัยก็อย่าลืมไปดูกันนะ คงจะซึ้งมากๆเลยแระ

    พูดเหมือนดูแล้วเลยเนอะ แต่ความจริงก็แค่

    อ่านเรื่องย่อแล้วเท่านั้นเองอยากไปดูเหมือนกันนะ

    แต่ยังหาคนไปดูด้วยไม่ได้หน่ะสิ

     

     

                                  

     

     

    ความจริงก็กะว่าจะไม่มา upแล้วล่ะ

    เพราะช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลา

    แต่ถ้าอยู่ๆจะหายไปเลย ก็กลัวว่า

    จะมีคนคิดถึงอ่ะก็เลยมา up ซะหน่อย

    เหตุผลที่ต้องห่างหาย จาก my space ไปก็เพราะว่า

     

     

      เวลาแห่งการทำบุญครั้งยิ่งใหญ่กำลังจะมาถึง

    ไม่ใช่เพราะว่ามีโปรแกรมจะไปทำบุญตามวัดต่างๆ
    แบบทัวร์วันเดียว 9 วัด อารายประมาณนั้นหรอกนะ
    แต่เป็นเพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าก้อจะเป็นการเริ่มต้น
    ของการฝึกงาน บน ward แล้วน่ะซิ
     

     

     

    แล้วที่บอกว่าเป็นการทำบุญครั้งยิ่งใหญ่ก้อเพราะว่า
    การที่ได้ขึ้น ward ถือว่าเป็นการทำบุญอีกอย่างหนึ่ง
    เพราะเราได้ช่วยเหลือผู้อื่น
    ได้บรรเทาความเจ็บปวดที่ผู้ป่วยได้รับ
     
     
                                        
     
     
    ผู้ป่วยบางคนถึงแม้ว่าจะเป็นโรคที่ร้ายแรง
    ไม่มีทางที่จะรักษาหาย
    เมื่อเราได้เข้าไปให้การช่วยเหลือเพียงแค่พูดคุยกับเค้า
    ก็สามารถทำให้เค้ารู้สึกดีขึ้นมาได้
    และเราก็จะได้รู้อีกว่า ความทุกข์หรือความเจ็บปวดที่เกิด
    ขึ้นกับเขานั้น ไม่ได้มีเฉพาะความทุกข์ทางกายเท่านั้น
    แต่ยังมีความทุกข์ทางใจอีกด้วย
    เพราะฉะนั้นคงไม่มีใครปฏิเสธหรอกว่า
     
      กำลังใจเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆ  
     
     
    โดยเฉพาะกับผู้ป่วยที่ต้องรักษาตัวในโรงพยาบาล
    การขึ้น ward ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรก และครั้งสุดท้าย
    แต่เป็นครั้งที่สองแล้ว และก้อคงจะมีครั้งต่อๆไป ตามมา
    ความรู้สึกก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมากมายเหมือนครั้งแรก
    แต่คงต้องเตรียมตัว เตรียมใจ ( อันนี้สำคัญ ) 
    แล้วก็เตรียมความรู้
    เพื่อที่จะไปให้การพยาบาลผู้ป่วย บน ward ได้
     
     
     
    หลังจากการ up space ในครั้งนี้
    แล้วคงอีกนานเลยล่ะ กว่าจะได้มา up อีก
    ก็เพราะต้องขึ้นฝึกบน ward  อีกเป็นเดือนเลยนะสิ
    แต่ถ้ามีเวลายังงัยก้อจะแวะมา up เรื่อยๆละกันนะ 

     ว้า ไม่รู้จะเขียนไรแระไปนอนดีกว่า 

    บางอย่างเก็บมันไว้นัยจัย

    ดีกว่าบอกออกปัยแล้วผิดหวัง

    แต่มีคำนึงที่อยากบอกให้เธอฟัง

    อยากบอกเธอดังๆ ไอเลิฟยู  

           

     

     ข้อความสุดท้ายนี้คิดไปได้ยังงัย

    ก็ไม่รู้เนอะ รู้สึกจะเริ่มเน่าแล้วล่ะเรา

    เป็นอารายไปก็ไม่รู้ช่วงนี้ สงสัยจะ  In love อ่ะ

    ไปดีก่า อย่าลืมเม้นกันนะจ๊ะ...

     

     

     

     

     

     

    มา up อีกแล้ว

      

     
     
     
     
     
     วันนี้ไม่ได้ตั้งใจมา up หรอกนะ
    แต่ตั้งใจมาระบายอ่ะ..ฮือๆๆ 
     
     
     
     
     
     
    นานๆทีจะได้หยุด ติดๆกัน ตั้ง 4 วัน แต่ก้อไม่ได้ไปไหนเลยอ่ะ
    ก็เพราะต้องอ่านหนังสือสอบ final นะสิ
    บ้านก้อไม่ได้กลับ เที่ยวก้อไม่ได้เที่ยว แย่ที่สุดเลย
    ยังดีนะเนี่ยทีไม่ได้อยู่ที่วิลัยคนเดียว ยังมีเพื่อนๆ พี่ๆ อยู่ด้วย
    ไม่งั้นคงจะเซ็งสุดๆเลย
     
     
     
     
    วันวันก้อไม่ต้องทำอารายเลย
    อยู่แต่กะหนังสือทั้งวัน
    กิน เดิน นอน นั่ง แม้กระทั่งเข้าห้องน้ำ
    ก็ยังต้องเอาหนังสือ (การ์ตูน ) เข้าไปด้วยเลยอ่ะ หุหุ
    อิจฉาเพื่อนๆจัง ป่านนี้คงได้อยู่กับครอบครัวมีความสุขกันใหญ่เลยอ่ะดิ
     อิจฉา อิจฉา
    แต่ทำงัยได้อ่ะเนอะ ความจิงก็กลับได้อ่ะนะ บ้านนะ
    แต่แม่ไม่ให้กลับ เอ้ย!! ไม่กลับเองต่างห่างล่ะ
    เนื่องจากวันอาทิตย์นี้เรามีนัด กับสามสาว สุดสวย (รึป่าว)
    ไม่ใช่ใครอื่นไกลก้อพี่เบียร์ พี่ก้อย แล้วก็พี่กุ้งนะซิ
    ไม่บ่อยนักที่ทั้งสามสาว จะได้หยุดตรงกัน
    และก็ไม่บ่อยนักเช่นกันที่
    จิ๊บจะว่างไปเที่ยวกับพี่ๆได้
    แต่ครั้งนี้ถึงแม้ว่าจะมีสอบยังงัย
    ก้อจาปาย..อิอิ   
    แค่นี้ก่อนดีก่าได้เวลานัดแล้ว
    ไปละนะ  แล้วว่างๆจะมา up ใหม่ ( ถ้าว่างนะ )
     
     
    ดีใจจังจะได้ไปเที่ยว เย้ๆ

     

     

     
             

     

     

     

    ไปเที่ยวกลับมาแล้วจะมาเล่าให้ฟังนะ ว่าไปไหนมาบ้าง...

                           ( เผื่อ คนคนนั้น อยากรู้....) 

     

     

     

     

    ✿(。◕‿◕。) รักที่ผ่านมา ✿(。◕‿◕。)

                             
     
                                                                       
                                          
     
     
     
     
     

      

      
     
     

    +~*~+รักผ่านมา.............แค่ให้รู้สึกดี+~*~+

    +~*~+แต่พอความรู้สึกเริ่มเพิ่มทวี....รักนี้ก็ผ่านไป+~*~+


       

     

      แหม เห็นรูปนี้แล้วทำให้ใครหลายๆ คนรู้สึกอิจฉาอ่ะป่าว  

    แต่ต้องขอโทษทีนะเพราะจิ๊บไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายจิตใจใคร อิอิ

    แค่เห็นว่ามันน่ารักดีอ่ะ ก้อเลยเอามาให้ใครบางคนอิจฉาตาร้อน เล่นๆ

    โดยเฉพาะคนโสดทั้งหลายใครที่มีแฟนแล้วก้อคงไม่รู้สึกอารายอ่ะดิ!!

    เพราะยังงัยก้อมีแฟนตัวเองให้หอมทั้งคนเนอะ..หุหุ       

     

     

     วันนี้ตั้งใจจะมาอัพ ตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ

    แต่พอดีตื่นสายอ่ะ ดีนะที่มี   คนคนนั้น โทรมาปลุก

    ไม่งั้นคงนอนจนได้ถ้วยแน่เลย อิอิ ม่ายช่ายถ้วยกาแฟนะ

     

    กว่าจะได้มา up ก็ปาเข้าไปจะ บ่าย 2 แล้วเดินไวจิงๆ เลยเวลาเนี่ย

    เด่ววันจันทร์ก้อมีงานสัมมนาด้วยซิ เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย

    ไม่รู้งานจะออกมาแนวไหนแต่ยังงัยก้อขอให้ผ่านไปด้วยดี..

    แถมยังมีสอบวิชาการพยาบาลบุคคลที่มีปัญหาสุขภาพ 2 ด้วย

    นี่ก้อยังไม่ได้อ่านเลยอ่ะ เอาไว้ไปอ่านคืนวันอาทิตย์

    นอนซัก ตี 3-4 กำลังดี ตื่นไปสอบตอน 8 โมง

    เหอๆ แม่รู้ต้องโดนดุแน่ๆ

     

     

    แต่ตอนนี้สมองมันยังไม่รับนี่นา อ่านไปก้อจำอารายไม่ได้อยู่ดี

    สู้มาคลายเครียดไปก่อนดีก่า.หุหุ

    นี่ก้อนอนดึกมา 3-4 วันติดกันแล้ว จนจะกลายเป็น3.gif อยู่แล้วนะเนี่ย

    ว่าแต่ไม่รู้ว่าตอนนี้เพื่อนๆ คนอื่นๆ จาเป้นยังงัยกันมั่งน้า...

    แต่ รู้ๆมาว่า บางคนถึงขนาดเป็นลมไปเลยก้อมีนะ เหอๆๆ

    ขอเม้าหน่อย ไม่ใช่ใครที่ไหนใกล้เลย ก็หมอของเรานี้แระ

    ประมาณว่าอ่านหนังสือ ไม่ทัน ข้าวปลาไม่ยอมกิน จนลมจับเลย

    เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา วันนั้นมีสอบวิชา สูติศาสตร์

    ซึ่งเป็นวิชาที่ใครๆต่างก้อบอกว่ายากที่สุดของปี 3

    ทุกๆเช้าหมอจะตื่นขึ้นไปกินข้าวเช้า จะเจอกันที่โรงอาหารตลอด

    แต่พอวันนี้ก้อแปลกใจเหมือนกันว่าทำไมไม่เห้น

    แต่ก้อไม่ได้เอะใจอารายเพราะคิดว่า คงกินไปก่อนแล้ว

    หลังจากนั้น 8 โมงทุกคนก้อเข้าห้องสอบกัน

    สอบเสร็จมาประมาณ 10 โมงแล้วก้อเรียนต่อ

     

     

    แต่พอนั่งเรียนไปได้สักพัก หมอก้อเกิดอาการเหงื่อเริ่มตก (ทั้งๆที่เปิดแอร์)

    ถามว่าเป็นอารายก้อม่ายตอบ ได้แต่สั่นหัวไป-มา เหอๆ

    แล้วจาช่วยงัยละเนี่ย เผอิญตอนนั้นสิ่งที่ติดตัวก้อมีแค่ ยาดมกับลูกอมอ่ะ

    (เอาไว้เผื่อเรียนวิชาที่มีแต่ทฤษฎีจาได้ไม่หลับ) ก้อเลยเอามาให้หมอ

    หวังช่วยเหลือชีวิตไปได้ก่อน เพราะถ้าตอนนั้นหมอขาดเรียนไปก้อคงแย่เหมือนกัน

    เพราะวิชาที่อาจารย์สอนต่ออ่ะสำคัญมากๆ นั่งฟังซักหน่อยก้อยังดี

     

          

     

    ม่ายเข้าใจแล้วค่อยมาติวกันทีหลัง

    หลังจากที่เรียนเสร็จหมอก้อโดนซักฟอกเป็นครั้งใหญ่เลย

    โทษฐานทำให้เพื่อนเป็นห่วง

    รู้สึกว่าการ up ในครั้งนี้จะมีแต่เรื่องเม้าส์ของหมออ่ะนะ

    เล่าให้ฟังเพื่อเอาใจใครบางคน

      (ที่ทุกครั้งที่โทรมาต้องถามหาหมอตลอดเลย) 

     

    ไปดีก่า เริ่มปวดตาแระ เก็บถนอมสายตาไว้อ่านหนังสือ....ดีก่า

     

     

     

                   ขอบคุณนะคะ สำหรับคำ คอมเม้นดีดี

                      ที่ทำให้มีกำลังใจทำ my space ต่อไป ....

                    แล้วก้อต้องขอโทษหมอด้วยที่แอบเอาเรื่องลับๆ

                        มาเปิดเผยอ่ะ

                   หวังว่าคนคนนั้นคงไม่แอบไปฟ้องหมอนะ....

     

     

     

     

                    

     

     

    ...··¤×¤ J «I» B ¤¤×´¤··...

     
                          น่าสงสารจิงๆ
          
                  ก้อจาอารายซะอีกละ...วันนี้นะซิวันอาทิตย์แท้ๆ เลยแต่กลับไม่ได้หยุดเหมือนคนอื่นเค้าอ่ะ...ต้องมาช่วยอาจารย์ขายของให้กับน้องๆปี 1 ที่เข้ามาใหม่..เพื่อหาเงินไปใช้ในงานกีฬาที่จะจัดปลายปีนี้ได้ order มาตรึมเลย
                  น้องมากันเยอะมากๆ เกือบ 200 คน แต่มีผู้ชายแค่ 10 คนเองอ่ะ เมื่อวานนี้ก้อขายของได้เป็นหมื่นเลยนะ ช่วงเวลาแค่แป๊บเดียวเอง เก่งจิงๆเลยพวกเราเนี่ย ทุกคนพยายามงัดกลยุทธ์ในการขายมากันหมดไส้หมดพุงเลย..
                        ❀❀❀❀  ❀❀❀❀
     
                  สงสัยถ้าจบไปแล้วเบื่อๆอาชีพ พยาบาลคงหันเหกันไปเป้นแม่ค้าได้แน่เลย...ส่วนจิ๊บเองก้อคงไปเป็นแคชเชียร์อ่ะ คิดเงินจนเมื่อยมือไปหมดเลย.....
                  ว่าแต่น้องๆที่เข้ามาใหม่ก้อท่าทางแรงๆกันเยอะเหมือนกัน...แต่จะทำงัยได้อ่ะเนอะเพราะส่วนใหญ่เป็นเด็กแถวราชรี แล้วก้อนครปฐมทั้งนั้น คงเจนสถานที่กันแล้วอ่ะ เลยไม่ค่อนเกรงใจพี่ๆ เท่าไหร่ นี่ถ้าพี่ๆ รุน 18 , 19 อยู่นะ
     
           
     
                  จะให้จัดการให้หมดเลย แต่มีที่ไกลๆก็แถวบุรีรัมย์ แล้วก้อเด็กทุนสถาบันพระบรมราชชนก กับกรมการแพทย์อ่ะที่น่ารักหน่อยแล้วก็มารยาทก้อโอเค แต่น้องในตระกูลที่ได้ในปีนี้ดิ ไม่ถูกเป็กเลย...แต่น้องเตียงจิ๊บน่ารักนะ นิสัยก้อโอเค  พูดเก่งด้วยคุยสนุกดี...
     
                    พรุ่งนี้ก้อเริ่มเรียนอีกแล้วซิ...มี present งานวิชาแนวโน้มทางการพยาบาลด้วย....ตื่นเต้นสุดๆ ไม่รู้จะออกมาเป้นงัยมั่ง สาธุ!! ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดี ไหนๆก้อเตรียมตัวมาเต็มที่แล้วอย่าให้มาตายตอนจบเลยนะ
     
                                
     
            .:✲คิดถึงนะ(คนคนนั้นอ่ะ)✲:.

    2 อาทิตย์ผ่านไป

                                      
                                            
     
                            ....... 2 อาทิตย์ผ่านไป ไวเหมือนโกหก.......
     
                       

     

    เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณต้องการ

    ดีกว่า...

    ตัดสินใจไปกับใครสักคนที่ว่างอยู่

     

    เป็นเรื่องที่ดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณรัก

    ดีกว่า...

    ตัดสินใจไปกับใครสักคนที่อยู่แถวนั้น

     

    เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณ

    คิดว่า..."ใช่เลย"

    เพราะชีวิตช่างแสนสั้น

    สำหรับเวลาที่สิ้นเปลืองไป

    กับคนที่ "ไม่ใช่เลย"

     

    คงจะดีถ้าได้เจอคนที่...

    เขาจะรักคุณจริงในภายหลัง

    เพราะมันย่อมดีกว่า

    การได้เจอคนที่เขาสัญญาว่า

    "จะรักคุณ"

    แต่ในไม่ช้าเขาก็ไป

     

    อย่าพยายามแสร้งทำ

    ให้คนอื่นประทับใจ

    เพื่อที่เขาหรือเธอจะได้มาหลงรักคุณ

    เพราะถ้าทำแบบนั้น

    คุณจะถูกตั้งความหวังไว้ว่า...

    มันจะต้องเป็นแบบนั้นตลอดไป

     

    โชคชะตา บอกถึง...

    คนที่จะผ่านเข้ามาในชีวิตเรา

    แต่หัวใจ บอกถึง...

    คนที่จะอยู่กับเรา...ต ล อ ด ไ ป...

     

             
               วันนี้ว่างๆ ก้อเลยมีเวลามา up ซะหน่อย ความจิงก้อมีงานอ่ะนะ แต่
     
    ยังไม่มีกะจิตกะใจจะทำ ประมาณว่าเบื่อๆ เซ็งๆ ช่วงนี้ไม่รุ้เป็นงัย จิตใจไม่
     
    ค่อยอยู่กะเนื่อกะตัว มันล่องลอยไปไหนก้อม่ายรุ้ เหอๆ สงสัยมันอยากจะพัก
     
    ผ่อนแน่เลย ก้อเล่นใช้งานหนักเหลือเกิน...
     
            
                             
     
     
               เวลานี่เดินเร็วจิงๆเลยเนอะว่ามั้ย...นี่ก็ผ่านไป 2 อาทิตย์แล้วกับการ
     
    เรียนในเทอม 1 ของปี 3 งานต่างๆก้อเริ่มเข้ามา แล้วก้อเริ่มสอบกันแล้วด้วย
     
    มีที่ไหนบ้างเนี่ย ที่เรียนแค่ 2 อาทิตย์แล้วก้อสอบมิดเทอมเลย เหอๆ ...ดูจาก
     
    สภาพแล้วคิดดูดิว่าหนักหนาสาหัสแค่ไหน นอนกันไม่เป็นท่าเลยหุหุ ถ้ามี
     
    เวลามากกว่านี้ก้อคงจะดีนะ นอนฟังเพลง กระดิกหาง เอ้ย กระดิกเท้า
     
    หยอกล้อเล่นกันกับเพื่อนๆ หาอารายอร่อยๆ มานั่งกินกัน แล้วก้อเม้าแตก
     
    ตามประสาสาวโสด...
        
         จิ๊บทิพย์หวานจอยอ้อยโอสาดวง
     
     
     
               แต่เวลาของความสุขมันมักจะผ่านไปเร็วเสมอ พรุ่งนี้ก้อต้องเริ่มต้น
     
    วันแรกของสัปดาห์ที่ 3 กันแล้ว...และคงจะต้องนับถอยหลังของการเริ่มต้น
     
    ออกฝึกตามโรงพยาบาลต่างๆ ได้แล้วด้วย หุหุ...
     
                                  
     
    คิดแล้วก้อน่าสนุกดีเหมือนกันนะ ม่ายรุ้ว่าจะได้ไปอยู่โรงพยาบาลไหน พี่ๆ
     
    พยาบาลจะเป็นงัยมั่งม่ายรุ้ แล้วจะเจออารายบ้างเนี่ย ว้า.....ยิ่งคิดยิ่งงง เอา
     
    เป้นว่าตั้งใจเรียนสะสมความรุ้ไปเยอะ ๆดีก่า ไปต่อสู้กับพี่ๆ บน ward เวลา
     
    ถามอารายจะได้ตอบได้ ไม่โดนแกล้งอิอิ....
     
     
     
     
             
     
     
     
               แต่ถ้าให้เลือกได้อยากอยู่ที่ รพ.ศูนย์มากกว่า พี่ๆ ใจดี (ไม่ทุกคน)
     
    แต่ก้อรู้จักกันบ้างแล้วว่าใครเป้นงัยมั่ง จากการฝึก ตอนปี 2 ถ้ายิ่งฝึก 
     
    ward เดิมๆ ด้วยยิ่งดีเลย มีแต่พี่ฮาๆ...ว่าแต่ตอนนี้ คิดถึงเพื่อนๆ ที่ศรียา
     
    มากมากเลยอ่ะ  ไม่ได้เจอกันนานเหมือนกัน จะให้เจอกันได้งัยอ่ะเนอะ จิ๊บปิด
     
    ไม่เคยตรงกับเพื่อนๆเลย มีที่เจอกกันบ้างก้อ ดิว ทราย เอิง เล็ก อ่ะ ส่วนคน
     
    อื่นๆก้อนานๆที แต่ก้อยังมีติดต่อกันทางเมลล์ แล้วก้อโทรคุยกันบ่อยๆ แต่ถ้า
     
    ได้เจอกันคงจะดีไม่น้อยเลยเนอะ...
                           
     
     
     
            ไปดีก่า...มีนัด มีนัด เอาไว้ว่างๆเด่วมา up ใหม่น๊า
     
     
     
     
         .... กิ๊ดถึงเพื่อนๆทุกคนเลยรวมถึง คนคนนั้นด้วย หุหุ....
     
     
                    
     
     
     
                            
     
     
     
                   

    Happy....

     Happy Happy   
     
     
                                      
     
     
                             
     
                                                                               
     
                                        วันนี้โล่งสุดๆ สอบสูติเสร็จแระ นี่แค่สอบเก็บคะแนนนะเนี่ย ยากสุดๆอ่ะ อาจารย์เอาอารายมาออกก้อม่ายรุ้..ไม่เห็นใจเราบ้างเลย แต่ก้อผ่านไปได้ด้วยดี เหอๆ ไม่เสียแรงที่หลับแต่หัวค่ำ เอ้ยม่ายใช่ซิ ไม่เสียแรงที่ตั้งใจอ่านหามรุ่ง หามค่ำ นี่สงสัยถ้าสอบมิดเทอม เราคงไม่ต้องนอนกันเลยละมั้ง ....เซ็ง สุดๆ
     
                         
                              ว่าแต่...อาทิตย์นี้ไปคลายเครียดดีก่า ว่าจะไปดูรักจัง แต่ยังไม่มีเจ้ามือเลี้ยงหนังเลยอ่ะ โทรไปชวนพี่ๆดีก่า เผื่อจะมีใครใจดีมั่ง แต่ที่แน่ๆ คราวนี้สงสัยจะเหมาทั้งแถวแน่เลย ฮาจิงๆ เวลายืนทีนะ มีแต่นักศึกษาพยาบาลอ่ะ
     
                                 
                              หรือว่าจะไปเที่ยวกับเพื่อนๆที่อิมแพคดี เอางัยดีน๊า เรา....สองจิต สองใจ แต่ที่แน่ๆ วันอาทิตย์มีสอบ Progess test นี่นา เปลี่ยนใจไปดูหนังแทนดีก่า....เวลาที่เหลือจะได้กลับมาพักผ่อน เจ๋งสุดๆ คิดได้งัยเนี่ย เหอๆ
     
     
                              แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้ยังมีเรื่องที่ยังไม่ได้บอกแม่อยู่เรื่องนึง อิอิ ก้อเรื่องเกรดอ่ะ ดิ เทอมนี้เกงซะด้วย คว้ามาได้ ตั้ง 3.5 แนะ เหอๆ เก่งๆ ม่ายมีใครชม ชมตัวเองก้อได้ กะเอาไว้บอกแม่วันเกิดดีก่า เอาไว้สะใภ้ เอ้ย  surprise ดีก่า
    ว่าแล้วตอนนี้ก่อเริ่มง่วงแล้วอ่ะ เอาไว้มา อัพ ใหม่วันหลังละกัน
     
                             
     
                                  •●✲ || Jino_Pui || ✲●•
     
     
                                                                     
     
     
                                                                                 Comment กานด้วยนะ..ครายเม้นรักตายเลย
     
     

    เพื่อนกัน...สำคัญที่ใจ

     
       กลับมาแว้ว.....
     
     
                         
      
     
                           กลับมาแล้วนะ..... หลังจากที่ห่างหายกันไปนาน เงียบหายไปสงบจิต สงบใจ ก่อนที่จะมาเผชิญชะตากรรม...อิอิ เอ้าเข้าไป อารายจะขนาดนั้นชีวิตนักศึกษาพยาบาลเนี่ย...
               วันนี้ เบื่อๆ เซ็งๆ เลยเข้ามา up ซะหน่อย เด่วจะหาว่าหายเงียบไปเลย ว่าแล้ววันนี้ก้อมีความหมายดีดี-น่ารักๆของคำว่าเพื่อนมาฝากกันด้วยแหละ ลองอ่านกันดูละกันนะ จิ๊บว่ามันน่ารักดี
     
     

    ใช้ใจมอง "เพื่อน"

     

     

    คุณเชื่อในพรหมลิขิตมั้ย ?

    ถ้าไม่..

          แล้วอะไรล่ะ

    ที่ทำให้เรามาพบกับคนหลายคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน

      ถ้าไม่  แล้วอะไรล่ะ

     

     ที่ทำให้เราถูกชะตาจนเรียกคนๆนั้นว่า

     

             “ เพื่อน

    .......เพื่อน...……………….

    คนๆนึงที่ครั้งนึงก็เป็นได้แค่ 

    คนแปลกหน้าคนหนึ่ง

     

    เวลา ผ่าน เวลา คนแปลกหน้าคนนั้นก็กลับกลาย

    มาเป็นคนที่เรา ไว้ใจ

    ....... เพื่อน …………………

    คนที่พร้อมอยู่กับเราเสมอๆ

    ไม่ว่า สุข ทุกข์  เหงา เศร้า

           …….. เพื่อน ...................
           คนที่พร้อมแชร์ความรู้สึกต่างๆ

           โดยไม่เคยเอ่ยปากว่า
           
    ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะได้อะไร
     

    ....…... เพื่อน ……......

                  คนที่ไม่เคยสนใจว่าเราจะหน้าตาดี มีสกุล

            ร่ำรวย ยากจน สูง ต่ำ ดำ ขาว หรือไม่

     

         .........เพื่อน.....  คนที่ไม่เคยเสแสร้ง แกล้งทำ

         ...........
    แต่...... เพื่อนตาย หายากเหลือเกิน

         เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ ว่า คนๆนี้เป็น

         เพื่อนตายของเราหรือไม่


     
    เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่าคนๆนี้

       
    เป็นคนที่พร้อมจะเคียงข้างเราเสมอไปมั๊ย

       
    เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า

     

                                  คนๆนี้จริงใจกับเราแค่ไหน

     

    ทั้งหมดนี้ เราใช้ ตา มองไม่เห็น

      ........แต่......

     

    ทั้งหมดนี้เราใช้ ใจ มองเห็นได้

                         เมื่อบทความ ล่วงเลยมาถึงตอนนี้ คุณล่ะ ?

                        
    ใช้ตามองเพื่อน  หรือ ใช้ใจมองเพื่อน

     

     

     

    เราบอกไม่ได้ว่าคนๆไหนดี ไม่ดี

    จนกว่า...

     

    เราจะมีโอกาส รู้จักกับคนนั้น แล้วใช้ ใจ ของเราสัมผัส


      การคบใครสักคน คบเพียงกายก็ไร้ประโยชน์

    แต่ การคบใครสักคน จำเป็นต้องคบกันด้วยใจ

        วันนี้.... คุณ ใช้อะไร คบเพื่อนของคุณ

        อย่าบอกนะ ว่าคุณก็เป็นคนที่คบเพื่อน  

        แค่ตา...... เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น
        คุณก็คงเป็นคนที่ไม่น่าคบคนหนึ่ง 
     

     

     ว่าแล้วก้ออย่าลืมเม้นให้เพื่อนคนนี้มั่งนะ อิอิ...เข้าทางเราเลย จะได้เป็นเพื่อนที่น่ารักตลอดไป ....

    Diary Plan....



     

     

    Diary   Plan....




     



    .



    เย้ๆ...วันนี่หยุดๆ ม่ายต้องขึ้น Ward ดีใจจิงๆเลย วันนี้ไปเลือกตั้งมาด้วยแระ ไปตั้งแต่เช้าเลย เพื่อนมันปลุกอ่ะ เลยอดตื่นสายเลยเรา ไปถึงที่หน่วยเลือตั้งประมาณ 8.50 น. คนก็เริ่มทยอยมาเลือกแล้วเหมือนกัน แต่ที่เห็นๆนะจะมีแต่นักศึกษาพยาบาลอ่ะ หลังจากเลือกเสร็จก้อไปหาอารายกินกันที่ร้านประจำแล้วก้อเดินเล่นกันที่ตลาดต่อ เดินไปเดินมาก้อเจอเพื่อนที่อยุ่ mate เดียวกันก้อเลยเดินไปด้วยกันซะเลย นานๆจะได้ไปกันครบทั้งเมทซะทีนึง ตั้งใจจะเดินไปหาอารายมาเล่นกันที่วิลัย พวกเราอ่ะชอบเล่นอารายแปลกๆ ที่ว่าแปลกนี่ม่ายช่ายอารายที่คนอืนไม่ทำนะ พวกจิ๊บชอบไปหาของแปลกมาลองทำกัน... เอาไว้วันหลังจะมาเล่าให้ฟังต่อละกัน ความจิงตั้งใจว่าจะกลับมานอน แต่...พอเอาเข้าจิงๆ ก้อนอนม่ายหลับอ่ะ เลยมานั่ง up spaces ดีก่า

    อิอิ ความจิงก็มีงานด้วยแระ แต่ยังไม่อยากทำตอนนี้อ่ะ หัวมันยังไม่ไบร์พอ...555 ความจิงก้อคือขี้เกียจนั่นแระ อืมม่ายรู้จะบ่น เอ้ยเขียนไรแล้วอ่ะ up แค่นี้ก่อนละกัน เด๋วเย็นนี้ต้องไปดูคนไข้ต่ออีก .....ไปละนะ  บะบาย











        <P align=center>&nbsp;</P>


     


     

     

     

    คิดถึงเพื่อนๆ ทุกคนเลยนะ

    ถ้ารักกันจริงก้ออย่าลืมเม้นละกันนะจ๊ะ

    To Day

     
     
        
     
     
    สา-วี-ดัด = สา-หวัด-ดี จ้า 
     
           
            วันนี้ตื่นสายมากๆ เกือบ 10 โมงแนะที่ตื่นเพราะอากาศมันร้อนเหอๆ เสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำแต่งตัว สักพักก็ได้รับโทรศัพท์จากหนุ่มสุดหล่อ อิอิ พี่เราเองแหละ... โทรมาเยาะเย้ยเรา คิดว่าเราไม่ได้เล่นสงกรานต์ เหอๆ ผิดคลาด ที่ไหนได้เราเล่นทุกวันเลย เราเลยคุยข่มไปว่าเรา เล่นอยู่ที่วิลัยก้หนุกดี เล่นกับเพื่อนๆ พี่ๆ แล้วก้อน้องๆที่วิลัย
     
     
    ตั้งวง เอ้ย!! ตั้งแก๊งกันข้างหน้าเลย โดนหนุ่มปะแป้งด้วย เราเองก็ไปปะเค้าด้วยแระ แต่เราเน้นที่อายุไม่เกิน 10 ขวบนะ เหอๆ ชอบเด็กๆ ขนาดนั่งมาข้างหน้ากับแม่
    เรายังเคาะกระจกให้เค้าเปิดให้เลย คนไทยนี่ก็มีน้ำใจดีเนอะ อุตส่าห์เปิดให้ด้วย
    ไอ้เราก้อบ้าน้องไม่เล่นก้อยังขอให้ได้ปะแป้งก้อยังดี  ว่าแต่วันนี้เราก้อมีนัดอีกนะ
    ตอนบ่าย 3 กับเซ็ทเดิมแหละ อิอิ
     
     
     
     
    เล่นกันส่งท้าย ไหนๆ ก้อวันสุดท้ายแระอ่ะ
           อีกวันเดียวก้อต้องขึ้น ward เหมือนเดิมแระ  อาทิตย็นี้ขึ้น Ortho ด้วยอ่า
    สงสัยคนไข้ต้องเยอะแน่ๆ เลย ว่าแล้วเราก้อยังม่ายได้เตรียมตัวเลยนะเนี่ย
     ศัพท์เยอะด้วยสิ มัวแต่ไร้สาระไปวันๆ เหอๆ  ขอวันนี้อีกวันเดียวละกันน้า
    ตั้งแต่พรุ่งนี้จะเริ่มอ่านหนังสือแระ อิอิ คิดดีดี กับเค้าก้อเป้นนะเนี่ยเรา 
    วันนี้ up แค่นี้ก่อนละกัน เด่วไปเตรียมตัวเล่นน้ำแระ....
     
     
     
     
     
          สงกรานต์ สงกรานต์ปีใหม่ สดชื่นแจ่มใส โดนหนุ่มๆปะแป้ง เย้ๆ บ้าไปแล้วเรา
                        ไหนๆก้อมาแอบอ่านความบ้าของเราแล้วก้อย่าลืมเม้นให้ด้วยนะ ..จะรอ อิอิ
     
     
     
     
     รักคนเม้นทุกคนเลยย

    รักออกแบบ.....ได้อิอิ

     
     
     

    ค ว า ม รั กข อ ง แ ต่ ล ะ ค ณ ะ

     

     

    ภ สั ช ก ร : แ ค่ ก . . . แ ค่ ก . . . ข อ ย า ใ ห้ ผ ม ห น่ อ ย ผ ม มี อ า ก า ร ไ อ . . . เ ลิ ฟ ยู  
     
    พ ย า บ า ล : ห น้ า ที่ ข อ ง ผ ม คื อ เ ยี ย ว ย า . . พ อ รั ก ษ า ห า ย เ ธ อ ก็ จ า ก ไ ป  
     
    สั ต ว ะ : L o v e m e , l o v e m y d o g  
     
    จิ ต วิ ท ย า : ส ะ ก ด จิ ต เ ป็ น เ รื่อ ง ง่ า ย . . ส ะ ก ด ใ จ เ ป็ น เ รื่ อ ง ย า ก  
     
     
    นิ เ ท ศ : อ ก หั ก ไ ม่ ใ ช่ เ รื่ อ ง ใ ห ญ่ . . ยั ง เ ล่ น ใ ห ม่ ไ ด้ อี ก ห ล า ย เ ท ค  
     
    นิ ติ : โ ธ่ เ อ๊ ย . . . ค ว า ม รั ก นี่ ช่ า ง ไ ม่ ยุ ติ ธ ร ร ม เ ล ย  
     
     

     

    บั ญ ชี : คำ น ว ณ ตั ว เ ล ข อ า จ ใ ช้ เว ล า เ พี ย ง เ สี้ ย ว น า ที . . แ ต่ คำ น ว ณ ใ จ เ ธ อ นั้ น ใ ช้ เ ว ล า เ ป็ น ปี  
     
    รั ฐ ศ า ส ต ร์ : ห นุ่ ม รั ฐ ศ า ส ต ร์ ข อ บ อ ก เ ธ อ ว่ า รั ก . . . ส า ด . . . ส า ด  
     
    ค รุ ศ า ส ต ร์ : ผ ม ส า ม า ร ถ ส อ น คุ ณ ไ ด้ ทุ ก อ ย่ า ง . . แ ต่ มี เ รื่ อ ง เ ดี ย ว ที่ อ ย า ก ใ ห้ คุ ณ ส อ น ผ ม  
     
    อั ก ษ ร ฯ : ห ว่ อ อ้ า ย ห นี่ , ติ อ า โ ม , เ ฌ อ แ ต ม , ไ อ เ ลิ ฟ ยู , รั ก ห ล า ย เ ด้ อ  
     
    เ ศ ร ษ ฐ ศ า ส ต ร์ : ไ ด้ ใ จ เ ธ อ คื อ กำ ไ ร เ ธ อ ไ ม่ ส น ใ จ คื อ เ ท่ า ทุ น  
     
    โ ค ร ง ก า ร พั ฒ น า S o f t w a r e : H e a r t d i s k ข อ ง เ ธ อ มี กี่ \' กิ๊ ก \' ส่ ง ใ จ ไ ป เ ท่ า ไ ห ร่ ก็ ไ ม่ เ ต็ ม  
     
    แ พ ท ย์ : บุ ห รี่ ผ ม ก็ ไ ม่ สู บ . . สุ ข ภ า พ ก็ ดู แ ล ดี . . แ ต่ พ อ เ จอ เ ธ อ ทุ ก ที . . . มี อ า ก า ร โ ร ค ป อ ด ขึ้ น ทั น ใ ด  
     
    วิ ท ย า ฯ : ค ว า ม รั ก ไ ม่ มี สู ต ร ต า ย ตั ว  
     
    ศิ ล ป ก ร ร ม : ปั้ น เท่ า ไ ห ร่ ก็ ไ ม่ เห มื อ น . . เ พ ร า ะ เ ธ อ น่ า รั ก ขึ้ น ทุ ก วั น  
     
    วิ ท ย์ กี ฬ า : ร่ า ง ก า ย แ ข็ ง แ ร ง . . แ ต่ หั ว ใ จ อ่ อ น แ อ  
     
    ส ห เ ว ช : ไ ม่ รู้ เ ค รื่ อ ง เ อ ก ซ เ ร ย์ เ สี ย รึ เ ป ล่ า . . เ พ ร า ะ เ อ ก ซ เ ร ย์ ล ง ไ ป ก็ เ จ อ แ ต่ ห น้ า เ ธ อ  
     
    ส ถ า ปั ต ย์ : รั ก อ อ ก แ บ บ ไ ม่ ไ ด้  
     
    ทั น ต ะ : ถ้ า ต ร ว จ ฟั น ผ ม ค ง เ จ อ แ ม ง กิ น ฟั น . . ถ้ า ต ร ว จ ใ จ ผ ม ค ง เ จ อ เ ธ อ กิ น ใ จ  
     
    วิ ศ ว ะ : ค ณ ะ เ ร า ผู้ ช า ย มัน เ ย อ ะ นี่ ห ว่ า . . . ดู ไ ป ดู ม า น า ย ก็ น่ า รั ก ดี น ะ

     

     

     

     

                                       

      

                                                                    อย่าลืม...เม้นกัน นะจ๊ะ

                                           รักนะ .......จุ๊บๆ

    ความรู้สึกดีดี...ที่เรียกว่ารัก

     
     
     
    ความรู้สึกดีดี.......ที่เรียกว่ารัก
     
     
     

     

    ถ้าเป็นเมื่อก่อน ที่เราเพิ่งเจอ

    ฉันคงเห็นเธอ

    เป็นคนไม่น่าสนใจ

    ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงเฉยใส่

    ไม่มีเยื่อใย

    ไม่มีใจให้เธอ

     

    ก็เธอในวันนั้น

    ไม่ถูกใจ

    ไม่ใช่ที่วาดไว้

    อย่างในฝัน

    ไม่เห็นว่าเธอจะดี

    ไม่เห็นว่าเราจะเข้ากัน

    ไม่ตรงใจ

    ที่ต้องการ...ไม่ใช่เลย

     

    ถ้าเป็นเมื่อก่อน

    ฉันคงไม่แคร์

    ไม่ไปเหลียวแล

    ไม่เห็นว่าเธอสำคัญ

    ถ้าเป็นเมื่อก่อน

    ต้องมาใกล้กัน

    ฉันคงต้องการ

    อยากให้เธอหายไป

     

    ไม่ใช่ชายในฝัน

    ในวันนั้น

    แต่อยู่ในใจฉัน

    ในวันนี้

    ฉันแพ้ที่เธอใจดี

    และแพ้รักจริงที่เธอมี

    อยากให้รู้

    ว่าวันนี้...ฉันรักเธอ

     

    เธอเท่านั้น

    ที่ทำเพื่อฉันทุกวัน

    แค่เธอเท่านั้น

    ที่รักและคอยเป็นห่วง ไม่ห่างเลย

     

    LuvLuvLuv               LuvLuvLuv

    LuvLuvLuvLuvLuv    LuvLuvLuvLuvLuv

    LuvLuvLuvLuvLuvLuvLuvLuvLuvLuvLuv

    LuvLuvLuvLuvLuvLuvLuvLuvLuvLuv

    LuvLuvLuvLuvLuvLuvLuvLuvLuv

    LuvLuvLuvLuvLuvLuvLuv

    LuvLuvLuvLuv

    LuvLuv

    Luv

     

    ถ้าเป็นเมื่อก่อน

    ฉันคงมั่นใจ

    ว่าไม่เสียดาย

    ถึงแม้เธอไม่รักกัน

    ถ้าเป็นเมื่อก่อน

    ที่ไม่ต้องการ

    ไม่ยอมรักกัน

    วันนี้คงเสียดาย...ที่สุดเลย

     

    ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~